Tessa groeide op in Zwijndrecht. “Jaren geleden stond ik langs het parcours van de NN Marathon Rotterdam. Ik zag duizenden mensen die bizarre afstand finishen. Jong, oud, ik zag allerlei mensen lopen. Het zaadje was geplant: dit wilde ik ook ooit een keer doen.”

“En zo begon ik met hardlopen. Met een vriendin schreef ik me in voor een 5 kilometer, maar ik merkte dat ik hardlopen eigenlijk helemaal niet zo leuk vond. We deden maar wat en op de hoek van de straat was ik al buiten adem. Maar toen we de 5 kilometer hadden gelopen, smaakte dat toch naar meer. De 10 lag op de loer, de Bruggenloop volgde en de halve marathon bij de CPC Loop Den Haag. In 2015 liep ik mijn eerste marathon. In Rotterdam uiteraard.”

Wat als…

Na vier keer de marathon in Rotterdam gelopen te hebben, begon het bij Tessa te knagen. Wat als…? “Ik had nu die marathonafstand gelopen. Als ik dit kan, dan moet ik toch ook verder kunnen als ik wat langzamer loop? In 2019 liep ik mijn eerste ultra van 60 kilometer. Ondertussen had ik een coach, want dit soort afstanden vraagt om goede begeleiding in training, herstel en voeding. Ik was zo euforisch bij het lopen van Ultra Graef Castricum. Iedere stap boven die 42.195 meter was een nieuwe ervaring. Zo ver liep ik nog nooit!”

Liefde

Ondertussen had Tessa het trailrunnen ontdekt. “Ik merkte dat ik het leuker vond om in de natuur te lopen dan over de weg. Je ziet meer, snelheid maakt niet uit en de sfeer is totaal anders. Mensen houden een hekje voor je open in plaats van dat ik ellebogen kreeg in het gedrang.” Maar de omslag was de Eiger (een gerenommeerd en zwaar berg-trailrunevenement dat jaarlijks plaatsvindt in Zwitserland, red.) in 2021. “Hier ontdekte ik echt mijn liefde voor de bergen. Tien maanden later had ik mijn boeltje in Nederland gepakt en ben ik in Chur gaan wonen.”

Vakantie

Tessa is gesetteld in het Zwitserse stadje. “Ik werkte in Nederland als operatieassistente en mijn diploma’s zijn in Zwitserland ook geldig. Ik kon hier zo aan de slag. Ik woon en werk nu waar heel veel mensen op vakantie gaan. Het voelt voor mij ook nog steeds alsof ik op vakantie ben. Ik loop zo de voordeur uit de bergen in. Natuurlijk mis ik mijn familie en vrienden, maar hier heb ik nu ook mijn sociale leven opgebouwd. Wat begon als een tijdelijk avontuur, duurt nu al vier jaar en is nog niet ten einde.”

Wil je het hele artikel lezen? Lees dan verder via Blendle of bestel hier het magazine