Enkele jaren geleden verhuisde Tjeerd Zwinkels (46) naar Nijmegen. Niet voor een nieuwe job of relatie, maar voor een trail. Die N70-route – 14 km en 500 hoogtemeters door de bossen – loopt hij nu een keer of vijf per week, soms meerdere rondjes achter elkaar. “Ik weet intussen elk stammetje liggen.”

Corona gold als kantelmoment. Tjeerd had een bedrijf, een dik huis, drie auto’s, … maar ook een relatie die niet lekker voelde. “Ik merkte dat ik vastgeroest was in een leven dat ik eigenlijk niet wilde.” Tjeerd gaf alles op, ruilde zijn auto’s voor fietsen en verhuisde naar een woongroep. En hij begon te lopen. Véél te lopen, vooral op trails. “Het is een beetje doorgeslagen”, grijnst hij.

 Tjeerd noemt zichzelf filosoof. Dat kleurt hoe hij naar hardlopen kijkt. “Door de industrialisatie raakten we losgekoppeld van onze evolutionaire oorsprong”, vindt hij. “De hedendaagse mens is een Ferrari die enkel in de bebouwde kom rijdt. We horen te rennen.” Op asfalt voelt hij die oeroude connectie minder. “Dan ben ik bezig met tussentijden en loopstijl. In de natuur valt dat competitieve weg. Daar stop ik soms om naar de vogeltjes te kijken. Op de trails rijpen ook ideeën. Ik schreef al hele artikels tijdens het lopen. Op de weg gebeurt dat nooit.”

Lees ook: Trailproof worden? Deze 5 oefeningen maken het verschil – RunningNL

Maurits en Rianne: “Vroeger moesten we hiervoor op vakantie, nu wonen we hier”

Het eerste zaadje wordt geplant in 2014. Tijdens een vakantie in Aosta rennen Rianne van Dijk (nu 38) en Maurits Harkema (39) uit Rotterdam langs een beeldig turkooizen meer, de Italiaanse Alpen op de achtergrond. “Wauw”, denken ze. Luidop dagdromen ze over een leven in de bergen, een camping misschien, en naar hartenlust rennen over paadjes.

Maurits begon ooit te lopen uit noodzaak, toen hij bij defensie ging. “Toen werd ‘mogen’ opeens ‘moeten’ en werkte ik plichtmatig een schema af. Maar al snel merkte ik dat lopen me vooral rust gaf”, zegt hij. Ook voor Rianne is het hoofd leegmaken belangrijker dan sportieve doelen. Op hun huwelijksreis in de Alpen zagen ze overal trailrunners. “We gingen zelf op pad en dachten: dit is vet”, zegt Maurits. “Dit moeten we vaker doen.”

 En dat doen ze. Alle bekende trails in Nederland, de Ardennen, elke zomer de Alpen. Met de komst van twee kinderen wordt dat niet eenvoudiger. “We zochten trailruns met verschillende starttijden”, zegt Rianne. “Zo kon Maurits een afstand lopen en ik een andere. Bij de finish gaven we de kinderen door.” Maurits lacht. “Bij het trailrunnen is het net leuk dat tijden niet van tel zijn. Maar voor ons werd de tijd wél weer belangrijk. Rianne stond te wachten met twee kinderen.”

Wil je het hele artikel lezen? Bestel dan het nieuwste nummer van RunningNL of bestel het nummer via Blendle.