Als je denkt dat 1:59 de snelste tijd ooit blijft op de marathon, helpt ik je graag uit de droom. Ik ben ervan overtuigd dat de komende jaren opnieuw grote stappen worden gezet en dat wereldrecords elkaar blijven opvolgen. Wat we eerder dit jaar in Londen zagen, voelt vooral als een voorbode. Meteen na deze race zei ik tegen vrienden: we gaan binnen een jaar nog een 1:58 zien.
Er wordt al jaren gesproken over de schoenen met de carbonplaat. Die zijn er al sinds 2017. Mijn eerste marathon in 2019 liep ik ook al op carbonschoenen. De grote sprongen die nog steeds worden gemaakt, zijn dus zeker niet alleen daarop af te schuiven.
Lees ook: Column Björn Koreman: Kort door de bocht – RunningNL
Hoe is het überhaupt mogelijk dat je na een halve marathon net boven het uur, nog een tweede halve marathon in precies 59 minuten loopt? Iedereen die wel eens een marathon liep, weet dat het leven zich langzaam uit je trekt tijdens de tweede helft van een marathon. Maar bij Sawe en Kejelcha leek de eerste helft op een rustige warming-up. Maar dan wel op meer dan twintig kilometer per uur.
Al snel na de race werd duidelijk dat zij absurde hoeveelheden koolhydraten tot zich namen tijdens de race. Ik zit zelf altijd rond de 60 à 80 gram koolhydraten per uur. Zij namen bijna het dubbele. Als je lichaam meer koolhydraten kan verdragen, kan je langer over die energie beschikken.
En dat is cruciaal in het tweede deel van de marathon. Daarnaast lijken zij ook fan te zijn van producten die het aanmaken van lactaat uitstellen, waardoor ze later gaan verzuren. Als ik op 2’55 per kilometer loop, maak ik al veel lactaat aan. Bij hen gebeurt dit pas bij 2’40 per kilometer, waardoor ze dus in die laatste fase nog zo ontzettend hard kunnen lopen.