Heb je nog twee minuutjes?”, vraagt Ragna Debats als ze vanuit haar huis in het Spaanse Cogolls (klein plaatsje in de provincie Girona; red.) tevoorschijn komt op het scherm. Een paar minuten later keert ze omgekleed en wel terug en gaat ze op de (praat) stoel zitten. “Ik had een hardlooprondje gepland van twee uur. Dat kwam precies uit, maar ik was vergeten de omkleedtijd erbij te rekenen”, excuseert ze zich. De bescheidenheid van Debats is opvallend. Hoewel ze in het trailrunning vrijwel alles won wat er te winnen valt, is van zelfingenomenheid geen sprake. En over die prestaties gesproken, we zetten er kort een aantal op een rijtje: in 2018 werd ze wereldkampioen ultratrail én skyrunning (berglopen boven de 2000 meter). Een jaar eerder veroverde ze de wereldtitel in het sneeuwschoenlopen. Verder schreef ze in 2019 geschiedenis door als eerste Nederlandse de prestigieuze Marathon des Sables te winnen – een zesdaagse ultramarathon van 250 km door de Sahara. Ook zegevierde ze in grote wedstrijden als de Transvulcania (2019) en de TransGranCanaria (2022). Laatstgenoemde wedstrijd ging over 100 mijl. Kortom, Debats heeft een palmares om u tegen te zeggen.
Paardensport
Toch begon ze relatief laat met hardlopen. Haar eerste liefde was de paardensport. Op jonge leeftijd begon Debats, die opgroeide in de Ooijpolder bij Nijmegen, met paardrijden. Na de middelbare school verhuisde ze naar het Duitse Warendorf om daar een paardenopleiding te volgen. “Ik wilde professional worden. Ik was ambitieus, écht ambitieus. Ik deed alles om te slagen. Maar hoe meer ik in die wereld terechtkwam, hoe meer ik erachter kwam dat ik het met een heleboel dingen niet eens was. Voor mij is het geen pure sport. Het is niet zo dat de besten naar de Olympische Spelen gaan, er zit een hele politiek achter. Ik was erg teleurgesteld en stopte ermee. Alles viel in elkaar. Ik had echt helemaal niks meer.”
Haar leven nam een wending. Ze ging studeren aan de Universiteit van Birmingham. In het derde jaar kwam ze als onderdeel van de opleiding in Spanje terecht. Als 26-jarige begon Debats daar met hardlopen en kwam ze per toeval in contact met de lokale trailruncommunity. “In Spanje is het gebruikelijk om in de bergen te gaan hardlopen. Ik had het nodig om fysiek actief te zijn en besloot ook de trailloopschoenen aan te trekken. Maar dat ging stapje voor stapje. Ik begon met 1 km en breidde dat langzaam uit. Op een zaterdag kwam ik terug van een rondje en spraken een aantal andere hardlopers me aan. ‘Wil je morgen meedoen aan een trailrun van 23 km? We hebben een startnummer over’.” Ze schrok van de vraag, maar Debats nam deel en was meteen verkocht.
Hoewel ze in die tijd, we schrijven 2009, nog nooit verder dan 20 km had gelopen, voltooide ze de 23 km en 1300 hoogtemeters. “Ik kon bijna niet meer rennen op het einde, maar ik vond het geweldig. Ik had mijn sport ontdekt.” Debats mengde zich in de lokale trailruncommunity en ging meedoen aan lokale wedstrijden. “De sociale en avontuurlijke component spraken me erg aan. Na afloop is het altijd gezellig. Je ziet allemaal tafels staan waarop pasta, paella of worst geserveerd wordt en waar mensen gezellig nakletsen.” Wat ook hielp: Debats won vrijwel elke wedstrijd. Dat motiveerde haar. “Het competitieve uit de paardenwereld kwam langzaam op een speelse manier weer terug. Maar het was niet zozeer een strijd tegen tegenstanders. Ik wilde vooral mezelf voortdurend overtreffen.”
(…)
Lees het volledige verhaal in de nieuwste editie van RunningNL-magazine, met ook: alles over traillopen, de leukste natuurroutes in Nederland, met tips over hydratatie en voeding en wereldkampioene trail- en skyrunning, Ragna Debats, aan het woord. Liever online lezen? Lees dan verder via Blendle.