Blazen op de hoorn en een aangestoken sigaret. Dat is al jaar en dag de modus operandi van organisator Gary ‘Lazarus Lake’ Cantrell om eerst de deelnemers wakker te maken (hoorn) en een uur later de wedstrijd te starten (sigaret).
Traditioneel op het menu: vijf loops van iets meer dan 30 kilometer (192 kilometer in totaal) door het ruige Frozen Head State Park Tennessee). Deelnemers navigeren met kaart en kompas, boekpagina’s moeten verzameld worden onderweg en binnen 60 uur moeten alle loops gerond worden.
Valentijnsdag
Voor het eerst in de 40-jarige geschiedenis begon de race zo vroeg in het jaar: op Valentijnsdag, 14 februari, om 5:00 uur ’s ochtends klonk de hoorn, waarna de deelnemers één uur de tijd hebben om zich klaar te maken. De startlocatie kende een extra twist: het traditionele kamp bij de bekende ‘yellow gate’ was in renovatie, zodat de race vanuit een park shelter werd georganiseerd.
Brute omstandigheden
Al tijdens de eerste loop werd duidelijk dat de omstandigheden apocalyptisch zouden worden: kou, regen en veel modder. En dichte mist die navigatie bijna onmogelijk maakte. Er lag ook een nieuwe, verraderlijk ijzige passage over een beek in het parcours. Slechts een handvol lopers wist de eerste lus binnen de tijdslimiet af te ronden. Twaalf lopers begonnen aan ronde 2, maar daarna dunde het veld razendsnel uit.
Lees ook: Kijktip: Barkley Marathons door de ogen van Karel Sabbe
Navigatie als scherprechter
Zoals altijd moesten deelnemers boekpagina’s verzamelen, hun enige bewijs van een correct gelopen ronde. De Belgische deelneemster Séverine Vandermeulen kwam het verst bij de vrouwen maar moest uiteindelijk opgeven in ronde 2. Tegen de tijd dat de derde ronde begon, waren er nog maar vier lopers over: Sébastien Raichon (Frankrijk), Damian Hall (VK), Mathieu Blanchard (Frankrijk) en Max King (VS)
De derde lus werd een ware uitputtingsslag. Het weer sloeg opnieuw om: regen, mist en dalende temperaturen maakten het de overgebleven lopers erg moeilijk. Blanchard en King moesten als eersten afhaken.
Fun Run
Na 38 uur wedstrijd verscheen de Franse ultraloper Sébastien Raichon weer bij het kamp. Hij had de derde lus in 38:05:46 voltooid, binnen de vereiste 40 uur voor een officiële Fun Run. Maar hij miste wel de cutoff van 36 uur om aan loop 4 te beginnen, waardoor ook Raichon uit wedstrijd werd genomen.
Het parcours wint
Voor de 26e keer sinds het bestaan van de Barkley Marathons was er geen enkele finisher. Omdat het niveau van ultralopers wereldwijd blijft stijgen, had de organisatie het parcours de afgelopen jaren steeds verder verzwaard, mede naar aanleiding van de historische editie van 2024 met maar liefst vijf finishers (en dat is veel).
Noor van der Veen was de enige Nederlandse deelneemster. De trail annex bergloopster liep sterk en leek de eerste ronde te gaan halen, totdat ze een fout maakte met het navigeren. Ze verloor veel tijd en kwam te laat terug bij het kamp om nog te mogen starten aan de tweede ronde.
Van der Veen voltooide al meerdere ultra(trail)lopen en zette vorig jaar een FKT neer op de Haute Route Pyrenees, een tocht van zo’n 800 kilometers door het hooggebergte op de grens van Spanje en Frankrijk.
Lees ook: Bijna 40 jaar later: Jean-Paul Praet over de pijn van een niet-erkend wereldrecord – RunningNL